วันอาทิตย์ที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550

ไปลพบุรี (พระนารายฯ, บ้านบางขันหมาก)

ไปลพบุรี ไม่กล้าเข้าปราสาทในเมือง เพราะกลัวลิง เลยเข้าเยี่ยมชมพระนารายณ์ราชนิเวศน์ แทน
ทางเข้าพระนารายณ์ราชนิเวศน์ แหล่งแสดงร่องลอยประวัติศาสตร์ สมัยลพบุรีราชธานี สมัยพระนารายณ์มหาราช กษัตริย์องค์ที่ 27 แห่งกรุงศรีอยุธยา
ทางเข้าตึกเลี้ยงรับรองแขกเมือง คณะราชทูตต่างประเทศ ปัจจุบันเป็นที่แสดงโบราณวัตถุสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช เป็นจำนวนมาก
น้องยา ยืนเก็กท่าหน้าประตูชั้นนอก
โชว์บั้นท้าย ดูกันเอาเอง...
หน้าพระที่นั่งดุสิตสวรรค์ธัญญมหาปราสาท เป็นตึกทรงยุโรปผสมผสานกับแบบไทย หน้าต่างทรงโค้งมน ปัจจุบันเหลือไว้แต่เงาอดีตอันเจริญรุ่งเรือง
เราพร้อมสมานฉันท์
วัดบางขันหมาก ชาวไทยเชื้อสายมอญ กำลังจัดงานระดมชาวมอญจากทั่วสารทิศ ดูหน้าตาทุกคนที่นี่เป็นมิตรไมตรีกันมาก ด้วยเข้าใจว่ามีแต่ "มอญ" กันเองที่มาร่วมงานครั้งนี้
แต่นี่ไม่ใช่มอญนะจ๊ะ
นี่มอญแท้ ลุงเพิ่ม กรอบทอง แต่งตัวแบบนี้แหละ แต่จะมีไม่กี่คนที่ใส่เสื้อแขนยาว เพราะหมายถึงเป็นผู้นำ หัวหน้าเผ่า ทำนองนั้นแหละถึงจะมีสิทธิใส่แขนยาวได้
นั่งพักตอนเย็น ๆ พร้อมอากาศเริ่มเย็นลง ริมแม่น้ำลพบุรี
ริมแม่น้ำเจ้าพระยาใกล้ตะวันลับขอบฟ้า ที่ขาวแถบยาว ๆ ข้างหลังโน้น คือมาตรวัดน้ำท่วมเมื่อปลายปีที่ผ่านมา สูงถึงครึ่งกำแพงเลยล่ะ ณ ตรงที่พวกเรายืนอยู่นี้น้ำท่วมก็ประมาณถึงคอนี่แหละ
คุณแก้วกับคุณแม่สุดที่รัก เป็นเจ้าภาพอาหารเย็นวันนี้ อร่อยมาก ๆ ดูหน้าตาคุณตุ๊ก็แล้วกัน ขอบคุณมากครับ
การแสดงวัฒนธรรมพื้นบ้านของชาวมอญ ฟังรู้เรื่องบ้าง แต่ไม่รู้เรื่องซะมากกว่า...
พอน้องคนนี้ร้องเพลงจบ พวกเราก็กลับเลย
คุณน้อยหน่ารักเด็ก ๆ หลานเหลนมอญ
คุณตุ๊ ทำตาซึ้งกับสาว ๆ กันเอง
กำลังดูสะเง็งมอญ...จบครับ

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น